Dagboek

Het is bijna 1989
De namaakkachel gloeit
Lichtjes reflecteren in de hangende aluminium huisjes
En mijn ooms zijn dronken

Voor mij ligt mijn nieuwe rijkdom stilte te prediken
Om me heen wordt met luid plezier papier gescheurd
De geur van nakend dessert sluipt de kamer binnen

En ik weet dat ik die avond mijn eerste woord
Die avond mijn eerste zin
Ik voel het in de warme gloed van het namaakhout
Ik lees het in de lege bladzijden op de tafel


Ook te vinden op Samoera.

2 opmerkingen:

Filia Solis zei

Het was een tijdje geleden dat ik je weblog ben komen bezoeken, maar ook deze keer vind ik het weer een knap gedichtje. De links op mijn site zijn al aangepast :)

Rose zei

Prachtig. Ik kan niet anders zeggen.