Herinnering

aan M.

De straat verraadde haar aanwezigheid
achter lauw glas en rode baksteen,
de ijle knot in kant gewikkeld, knikkend
omdat we zwaaiend toe kwamen lopen.

Twaalf was ik en op bezoek in de warmte
waar doekjes lagen op tv en God ons altijd zag
dus ook hoe de chocola plakte aan mijn handen
en dat ik stiekem gluurde naar wie ze was

en hoe ze zat: in voorschoot en schommelstoel,
met dunne huid en tere stem, maar sterk.
Nooit ziek zat ze op een dag niet meer
zoals ze toen en altijd zat.


Dit gedicht werd bekroond met de tweede prijs volwassenenjury en de derde prijs jongerenjury in de po√ęziewedstrijd Soetendaelle.

4 opmerkingen:

Anoniem zei

ontroerend mooi

Charlotte zei

Zo is dat.

Anoniem zei

m... zou blij zijn dat je over haar schrijft.
Mooi gedicht en proficiat met de po√ęzieprijs die er aan vast hing.
mama

Annelies zei

Dank je wel allemaal, het doet erg veel deugd om jullie positieve reacties te lezen.
Groeten,
Annelies