Zonder titel
Twee bij drie is de kamer en donker.
Zij tast met haar jaren mijn handen af
als een grens. We weten het allebei
maar ik ontken.
Ik ben weer acht en in haar tuin op zoek
naar de aardappelen van augustus. Achterin
staat de boomgaard, waar ik straks proef
van wat volgende zondag taart zal heten,
wanneer ze met haar dichtgeknepen hand,
geurend naar eau-de-cologne,
mijn handje met honderd frank zal vullen.
Niemand ziet het, behalve zij en ik.
Twee bij drie is de kamer en ik ben ouder,
ik ben sterk: ook dit went. Dat zij in dit bed
haar tederste afscheid oefent, haar laatste adem
tot vertrouweling verheft. Dat wanneer ze stopt
de kamer haar geur zal vergeten.
In: Op ruwe planken 7.3 ~ thema "Alles grijs"
13 reactie(s):
Medogenloos echt.
Bijna te echt, tot je herkent wat je gisteren bijna vergat.
Je hebt zo van die momenten die je je leven blijft meedragen.
Goud zijn ze voor je ziel, die je meedraagt als 'de schat' van je leven.
En geen dief die ze ooit van je stelen kan!!!
nooit
kurt
mooi
heeeeeeeeeeeeeeeeel mooi!
!
Vergeten doe je het niet.
nooit.
Waw, dankjewel! :-) Blij dat het je heeft geraakt.
Mooi gedicht Annelies, ik zie het nog voor me alsof het gisteren was.
Terwijl er een traan pinkt in mijn ogen en tegelijk blij dat jij alles zo mooi schrijft: een blijvende herinnering.
Mama
Heel vertederend, Annelies
Iedere regel doet me even mijmeren
over de mooie momenten, dit is speciaal, we gaan dit koesteren
voor altijd.
Liefs,tot binnenkort
Tante Nicole
Je tovert met woorden Annelies. De manier waarop je momenten en gevoelens kan beschrijven, doet geloven dat het vanzelfsprekend en gemakkelijk is. Dit is echte kunst en echte kunst heeft inderdaad geen behoefte aan een titel.
:'-)
Mama, tante Nicole: jullie reacties zijn me zeer dierbaar. Dankjewel! x
Hey Stijn, bedankt voor je lovende woorden! "Echte" kunst of niet, het doet me plezier dat het je heeft geraakt.
Ik sluit me bij Stijn aan: dit is echte kunst.
Pakkend! Prachtig!
proficiat met je publicatie; inderdaad een zeer mooi gedicht
Poëzie die maar net afwijkt van de herkenbaarheid. Hoe je het doet weet ik niet, maar je doet het en het is mooi.
Mooi hoor, heel erg pakkend en tegelijkertijd weer van een grote eenvoud.
Maarre... wat is dat van de 'Op ruwe planken'? ;-)
Héél mooi...
Heel mooi Annelies, toen mama het liet lezen wist ik al dat het van jou kwam :)
Een reactie plaatsen