Stilleven

De wereld draait, naar men zegt.

Ik kijk uit op gele bloemen, een rode vier is mijn adres. In de verte loeien
ziekenwagens om aandacht en ik lig

week als het gras, net zo geurend
naar vervlogen regen. We ademen,
het gras en ik, we wachten.

We weten niet waarom.

Geen opmerkingen: