zaterdag 9 februari 2013

zonder titel

daarom is het vandaag herfst

blaadjes zijn we, zoekend
naar waar de boom is gebleven
je hebt ons afgegeven

aan het gras van de morgen
wij dekken je wortels toe
bewaken je vruchten

zaterdag 13 december 2008

Tulpen doen het altijd

De tijd gaat rap als ge u amuseert, zeggen ze. Hij vliegt gelijk een tapijt, raast gelijk de wind. Zeggen ze. Ik zeg u: 't is niet waar wat ze zeggen. De tijd gaat rap als ge iets te doen hebt, dat is het. Werken bijvoorbeeld. Of slapen. Want als ge slaapt, dan wordt ge niet graag wakker. Dan vindt ge het te vroeg om op te staan, de rug naast u te warm om van weg te gaan.

In de file gaat de tijd niet rap, in de file staat hij stil gelijk gij. In de file hebt ge tijd. Maar in de file is het donker, zeker in de winter. 's Morgens donker en 's avonds donker.

In het donker kunt ge niet zien wat ge schrijft.


Ik heb al vier maanden niet meer geschreven. Niet op dit weblog, niet ernaast. Geen gedicht wurmde zich uit mijn pen sinds ik aan files doe. Gelukkig is er hoop. Er is goesting in mijn hoofd, gedichtengoesting. Er zitten woorden klaar, soms zelfs twee woorden die zich als een zestienjarig koppeltje aan elkaar hechten. Ooit komt er een vers van, dat beloof ik u. Ooit wordt inspiratie weer leesbaar.

De tijd gaat rap als ge u amuseert, zeggen ze. Hij schiet vooruit gelijk een veer die ge indrukt en weer loslaat. Zeggen ze. Ik zeg u: ze hebben gelijk. De tijd gaat rap als het plezant is. Wanneer ge met een hoop dichters in een klein cafeeke zit en babbelt over filosofie en fysica, over bundels en romans, wat zeg ik, zelfs over internetprotocols en gsm-straling. Wanneer ge nieuwe mensen ontmoet en oude bekenden terugziet. Wanneer ge muziek hoort die verdacht veel op poëzie lijkt. Wanneer ge beslist terug meer te gaan volgen wat de anderen doen. Wanneer ge goesting krijgt om naar Anna te gaan googlen, ook al kondt ge niet blijven om naar haar te luisteren omdat ge tegenwoordig aan files doet in de vroege ochtend. Wanneer ge applaus krijgt, tulpen en drie kussen van Wouter.

Tulpen doen het altijd bij mij.
Zeker in de winter.

zondag 31 augustus 2008

aanzoek

lees mij, liefste, vind me uit
bewoon me als een teder huis
begrens me als een dijk een beek
hou me binnen mijn oevers

mors me dan, liefste, vouw me uit
plooi me als een pril talent
plan me als een verre reis
schop jezelf tot doel-man

omring me, liefste, word de dag
die start met verse koffie
warm me tot ik wakker word
zit me als gegoten


Gelegenheidsgedicht bij het huwelijk van mijn broer.